امروزه جراحی بینی به دو روش باز و بسته انجام می‌شود. که انتخاب روش جراحی بینی بستگی به نوع عمل، بینی فرد و ترجیح پزشک و بیمار دارد.

روش باز در جراحی بینی

در روش باز در قسمت میانی بین دو سوراخ بینی برشی ایجاد می‌شود و پوست از روی بینی بلند می‌شود و جراحی می‌تواند به طور کاملا واضح ساختمان بینی و منطقه موردنظر را ببیند. محل جوش خوردن بخیه های این برش باقی نمیماند و جای نگرانی ندارد.

در روش باز قدرت مانور جراح و فضا برای کار کردن وی بیشتر است. این روش در عمل‌های ترمیمی، جراحی بینی‌های گوشتی و بینی‌هایی که نابهنجاری در آن‌ها زیاد است مناسب‌تر است.

 

روش بسته در جراحی بینی

روش بسته در جراحی بینی به علت مزایای بیشتر روش باز، گزینه‌ی دوم انتخاب جراحان است. اما همواره به علت برخی مزایای آن این روش انجام می‌شود.

 در این روش در داخل بینی بین غضرو ف‌ها برش داده می‌شود و با استفاده از این برش‌ها بدون برش خارجی به پشت و نوک بینی میتوان دسترسی پیدا کرد.

از مزایای این روش میتوان به عدم ایجاد برش بر روی پوست و ورم و التهاب کمتر در نوک بینی نسبت به روش باز اشاره کرد.

جراحان بینی اغلب با هر دو جراحی را انجام می‌دهند اما ممکن است از یک روش بیشتر استفاده کنند. اگر اشکالات بینی خفیف و محدود به برجستگی(قوز) استخوانی/غضروفی باشد و سر بینی نیاز به اقدام محدود داشته باشد روش بسته ارجح است.

 

نکته ای که لازم به ذکر است این است که برش خوردن یا برش پره‌های بینی به روش باز یا بسته ارتباطی ندارد بلکه به اندازه سوراخ‌های بینی و پره‌های بینی بستگی دارد.
اگر سوراخ‌های بینی بزرگ باشند و لازم به کوچک‌تر شدنشان باشد هیچ راهی به جز برش خوردن پره‌های بینی نیست حتی اگر جراحی به طریقه بسته باشد.