نوشته‌ها

چرب شدن پوست بینی بعد از جراحی

چرب شدن پوست بینی بعد از جراحی بینی همانند تورم بینی بعد از جراحی کاملاً طبیعی است و همانطور که ورم بینی مدتی بعد از جراحی بینی از بین می‌رود، چرب شدن بینی بعد از جراحی نیز دائمی نیست و بعد از گذشت چند ماه برطرف خواهد شد.

حتی اگر افراد قبل از جراحی بینی پوست خشکی داشته‌اند، باز هم چرب شدن پوست بینی بعد از جراحی امری عادی است که به دلایل: زخمی که روی بینی ایجاد شده ، پانسمان و عدم شستشوی پوست بینی در مدت زمان بهبودی اتفاق می افتد.

همچنین سبب بروز جوش‌ بر روی بینی می شود و اگر پوست فرد چرب باشد، حساسیت پوستش نسبت به جوش، ده برابر بیش‌تر خواهد بود.

چرب شدن پوست بینی

 علل چرب شدن پوست بینی بعد از جراحی

صدمه به بینی

وقتی بینی صدمه ببیند، پوست بینی به صورت طبیعی با این آسیب مقابله می کند. چربی‌ها در بدن ما نقش عایق را دارند و غدد چربی پوست بینی برای جبران آسیبی که به بینی وارد شده، چربی ترشح می کنند و این سبب چرب شدن پوست بینی می شود.

پانسمان روی بینی

پس از اتمام جراحی بینی، روی بینی پانسمان می‌شود. پانسمان روی بینی سبب می‌شود که منافذ بینی بسته شوند و چربی روی پوست بینی انباشته شود. همچنین به دلیل وجود پانسمان، پوست بینی تا چند روز شسته نمی‌شود و این امر نیز باعث تجمع چربی‌ها روی پوست بینی می‌شود.

 

راهکارهای درمان چرب شدن پوست بینی بعد از جراحی بینی

  • بعد از برداشتن اسپلینت و پانسمان از روی بینی ، پوست بینی خود را با دستمالی ساده و تمیز، پاک سازی کنید و مراقب باشید که به بینی فشار وارد نشود.
  • همچنین هر بار بعد از برداشتن چسب بینی، این کار را انجام داده و با استفاده از دستمال تمیز چربی پوست بینی را تمیز کنید.
  • استفاده از برخی لایه‌بردارها نیز برای از بین بردن چربی پوست بینی بعد از جراحی مناسب است، اما پوست بینی بعد از جراحی در مراحل اولیه بسیار حساس است و حتماً باید با نظر پزشک از این لایه‌بردارها استفاده شود.

چرب شدن پوست بینی

احتیاط در پاکسازی پوست بینی بعد از جراحی

اجتناب از به کار بردن کرم‌ها و داروهای قوی پاکسازی بر روی پوست بینی حداقل تا سه ماه بعد از جراحی بینی

اجتناب از به کار بردن نوارهای جذب چربی که منافذ پوست را باز می کنند حداقل تا سه ماه بعد از جراحی بینی

تقریباً یک ماه بعد از جراحی بینی، با مشورت و صلاحدید جراح خود می‌توانید از محصولات مراقبتی خاص جهت رفع مشکل منافذ پوست بینی و چربی آن استفاده کنید.

اهمیت نوع پوست بینی در جراحی زیبایی بینی

درمان تنگی مجرای بینی

تنگی مجرای بینی یکی از شایع‌ترین علل انسداد جریان هوای بینی می باشد که یک اختلال تنفسی است و منجر به گرفتگی شدید بینی، خر و پف، تنفس از دهان، خشکی دهان و دشواریهای دیگر می شود. در واقع عوارض این نوع اختلال محدود به مشکل تنفس نمی شود و به مرور بر قلب و ریه ها و سیستم داخلی بدن نیز تأثیر منفی می گذارد. اکثر پزشکان نیز تنگی دریچه بینی را به عنوان دلیل اصلی مشکلات سینوسی در نظر نمی‌گیرند. بنابراین بهتر است بیمار همه علائم بیماری را برای پزشک متخصص گوش و حلق و بینی به طور دقیق شرح دهد.

تنگی مجرای بینی

مجرا یا دریچه بینی چیست؟

در هر طرف بینی یک دریچه داخلی و یک دریچه خارجی وجود دارد. دریچه‌های بینی، بخشی از بینی هستند که باریک‌ترین قسمت راه هوایی بینی می‌باشند و به همین علت جریان هوای محدودی در مجاری بینی وجود دارد. این دریچه‌ها در نواحی وسط و پایین بینی قرار دارند و کار آنها محدود کردن جریان هوا می باشد.

دریچه خارجی بینی شامل چهار بخش است:

سپتوم قدامی

دیواره جانبی بینی

سر مخروط پایین

روزنه گلابی شکل استخوانی

و دریچه داخلی بینی شامل دو بخش می باشد:

سپتوم (تیغه) بینی از زیر استخوان‌های بینی تا نزدیکی نوک بینی

غضروف جانبی بالایی که از تیغه میانی زیر استخوان بینی در هر طرف گسترش می‌یابد.

 

علت تنگی مجرای بینی چیست؟

تنگی مجرای بینی زمانی رخ می‌دهد که دریچه بینی ضعیف شده یا باریک شود. تنگی دریچه بینی سبب افزایش مقاومت در هنگام تنفس می شود که شبیه به احساس ناتوانی در کشیدن هوای کافی برای تنفس مناسب است.

شایع ترین علل تنگی مجرای بینی عبارتند از:

  • انجام رینوپلاستی در گذشته (از جمله برداشتن قوز بینی)
  • کوچک کردن بیش از حد بینی در عمل رینوپلاستی
  • ضربه خوردن یا شکستگی بینی ( زیرا باعث التهاب، بافت متورم یا بافت اسکار بیش از حد و در نتیجه تنگی مجرا می‌شود.)
  • نقص مادرزادی در غضروف بینی (مثلاً سوراخ‌های باریک بینی، یا کولوملای پهن)
  • انحراف بینی
  • پیری (روند پیری به طور طبیعی موجب ضعف در ساختار کلی بینی می‌شود.)

 

علائم تنگی مجرای بینی

  • گرفتگی شدید بینی و مشکل در تنفس از داخل بینی
  • انسداد بینی و راه‌های عبور سینوس

تنگی مجرای بینی

روش های درمان تنگی مجرای بینی چیست؟

1-باز کننده های دریچه بینی

  • نوارهای صاف تنفسی : که متسع کننده بینی هستند، به بیمار کمک می کنند تا به صورت دستی دریچه‌های بینی را بسط دهد و تنفس راحت تری داشته باشد.را انتخاب می‌کنند. این مکانیزم بیشتر در شب استفاده می‌شود و توسط ورزشکاران و بیماران آپنه خواب نیز مورد استفاه قرار می‌گیرد.
  • مخروط‌های بینی : در داخل سوراخ‌های بینی قرار می گیرد تا دریچه‌ها باز شوند.

2-دارو

اسپری‌های ضد انعقادی و استروئیدی بینی که مخاط بینی را کاهش داده و برای بهبود تنفس، دریچه‌های بینی را به اندازه کافی باز می کنند. توجه داشته باشید که بیش از 3 روز متوالی از اسپری بینی افریون (اکسیمتازولین) استفاده نشود، زیرا ممکن است منجر به گرفتگی شدید مجدد شود.

3-جراحی دریچه بینی

دائمی‌ترین و مؤثرترین روش درمان تنگی دریچه بینی جراحی است. اگر تنگی مجرای بینی سبب بروز نشانه‌های قابل توجهی شود، جراحی بزرگ کردن دریچه داخلی بینی برای بیمار ضروری می شود. در این جراحی از پیوند گسترش دهنده غضروف استفاده می شود که بین غضروف جانبی بالایی و تیغه بینی قرار می‌گیرد. این غضروف پیوندی لبه بالایی و پایینی غضروف جانبی بالایی سپتوم را به هم متصل می‌کند. در این عمل جراح باید انحراف معکوس V را کاهش داده یا از بین ببرد، ولی ممکن است طاق میان بینی را نیز گسترش دهد.

بیماری که دچار تنگی شدید دریچه خارجی بینی شده باشد نیاز به پیوند غضروف متفاوتی برای تقویت دیواره ضعیف بینی دارد. برای این بیمار معمولاً پیوند بسط دهنده بالی شکل انجام می شود. پیوندهای افزایش غضروف بالی شکل، گرافت‌هایی هستند که برای تقویت راه هوایی بینی در قسمت تنگی سوراخ بینی استفاده می‌شوند. گرافت‌های بال مانند در بخش‌های جراحی زیر جلدی در ضعیف‌ترین قسمت غضروف‌های جانبی پایین قرار می‌گیرند. جراح پیوندهای بسط دهنده بالی شکل را از تیغه بینی، دنده یا غضروف گوش بیمار تهیه می کند. انتخاب ایده آل برای این پیوند، غضروف گوش است زیرا به راحتی به شکل منحنی شکل می‌گیرد.

جراحی تنگی دریچه های بینی پیچیده می باشد و لازم است جراح در به کارگیری تکنیک های مختلف متبحر و با تجربه باشد تا در ترمیم آن موفق شود. و برای بیمارانی که دچار تنگی دریچه بینی هستند، این جراحی می‌تواند تغییر دهنده زندگی آن‌ها باشد.

کوچک کردن پره های بینی

اصلاح عدم تقارن سوراخ های بینی

عدم تقارن سوراخ ها و پره های بینی ، هم می تواند به صورت طبیعی اتفاق بیفتد، هم به خاطر جراحی بینی و یا در اثر یک آسیب که در گذشته اتفاق افتاده است.

دلیل اصلی عدم تقارن سوراخ های بینی، انحراف سپتوم کادوال است. سپتوم بینی دیواره ای است که بینی را به دو قسمت تقسیم می کند و سپتوم کادوال قسمتی از سپتوم که نزدیک به دهانه ی سوراخ های بینی است. سپتوم کادوال در حالت طبیعی در خط میانی بینی و در پشت کلوملا قرار می گیرد. کلوملا پلی در زیر بینی است که سوراخ های بینی را از هم جدا می کند.

عدم تقارن سوراخ های بینی

علل عدم تقارن سوراخ های بینی چیست؟

  • ضربه و آسیب به سر و جمجمه
  • جراحی بینی غیر حرفه ای
  • تورم بینی بعد از جراحی
  • تشکیل بافت همبند به جای زخم
  • گچ در بینی بعد از جراحی
  • قرار دادن تامپون بعد از جراحی بینی

اصلاح عدم تقارن سوراخ های بینی

چنانچه عدم تقارن ناشی از سپتوپلاستی باشد، احتمالاً سپتوم کادوال به سمت راست منحرف شده است و باید ترمیم شود. اما اگر فرد از شکل نوک بینی خود از جلو راضی باشد (نوک بینی به سمت راست یا چپ منحرف نشده)، دیگر نمی توان از کلوملا یا ترمیم سپتوم استفاده کرد و باید شکل و سایز سوراخ سمت چپ بینی را طوری تنظیم کرد که با سوراخ سمت راست تطابق داشته باشد.

 

با جراحی بینی تا چه حد سوراخ های بینی قابل اصلاح است؟

جراحی بینی ظاهر نامتقارن سوراخ های بینی را بهبود می بخشد اما نمی تواند یک تقارن ایده آل را برای سوراخ های بینی تضمین کند. عدم تقارن سوراخ های بینی اغلب بخاطر انحراف ماندگار سپتوم بینی ایجاد می شود. که می تواند ناشی از سپتوپلاستی، عدم تقارن غضروف های نوک بینی ( که می تواند ناشی از جراحی باشد یا اینکه از قبل وجود داشته باشد ) یا انحراف یک سوم پایینی بینی باشد. گاهی اوقات هم سوراخ های بینی فرد همینطور نامتقارن است؛ در هر صورت تکنیک هایی در جراحی وجود دارد که می توان به وسیله ی آن سوراخ های بینی را کوچک کرد، جابجا کرد یا تا حد ممکن تغییر داد.

عدم تقارن سوراخ های بینی

روش های اصلاح سوراخ های بینی

1-درمان انحراف سپتوم کادوال

بازسازی و اصلاح سپتوم کادوال که اولین قدم در اصلاح عدم تقارن سوراخ های بینی می باشد، شامل جابجایی سپتوم موجود و یا حذف غضروف منحرف و احیا کردن آن با یک غضروف جدید و صاف است(که معمولا از مناطق مختلف سپتوم برداشته می شود). پس از این که سپتوم کادوال در وسط قرار گرفت، کلوملا می تواند با بخیه به سپتوم بینی وصل شود. به این ترتیب کلوملا و نوک بینی به یک وضعیت ثابت می رسند و عدم تقارن بینی نیز بهبود پیدا می کند.

2-درمان از جا در رفتگی مدیال کرورا

دلیل دیگر عدم تقارن سوراخ های بینی، نا متقارن بودن مدیال کرورا می باشد. این غضروف که کلوملا را تشکیل می دهد به طور طبیعی به سمت کف بینی افتاده است. گاهی این غضروف به صورت نامتقارن جا می افتد و اصلاح آن به وسیله ی جابجایی کرورا محقق می شود.

3-عدم تقارن های ژنتیکی

عدم تقارن های ژنتیکی خاصی وجود دارد که با جراحی بینی قابل اصلاح نیست. جراح باید قبل از جراحی راهنمایی های لازم را به فرد ارائه دهد تا او انتظارات درست و قابل قبولی از جراحی بینی داشته باشد.

4-عدم تقارن های نرمال و طبیعی

نا متقارن بودن سمت راست و چپ صورت و بدن طبیعی است. احتمالاً یک جراح ماهر می تواند عدم تقارن سوراخ های بینی را اصلاح کند. اما باید به خاطر داشت که این عدم تقارن طبیعی است و در خیلی از افراد وجود دارد.

5-عدم تقارن سوراخ های بینی بعد از جراحی بینی

بسیاری از افراد پس از جراحی بینی و جراحی ترمیمی متوجه چند درجه عدم تقارن در سوراخ های بینی خود می شوند. سؤال این است آیا وقتی دیگران مستقیما به شما نگاه می کنند متوجه این موضوع می شوند؟ یا فقط از نمای زیرین قابل مشاهده است.

همه ی جراحان زیبایی بینی و متخصصین ترمیم بینی هدفشان ایجاد یک بینی با اجزای هم تراز و زوایای متناسب است. با این حال، واقعیت این است که یک فرد هیچ وقت یک بینی کاملاً ایده آل نخواهد داشت، حتی اگر جراحی بینی او به بهترین نحو انجام شده باشد.

عدم تقارن سوراخ های بینی

آیا در جراحی بینی سوراخ های بینی صد در صد متقارن می شود؟

نامتقارن بودن سوراخ های بینی بعد از عمل در برخی از جراحی ها به وجود می آید. قرینه کردن سوراخ های بینی از جمله عمل های پیچیده و سخت می باشد که جراح باید از دقت و مهارت بالا و تجربه کافی در این گونه جراحی ها برخوردار باشد تا بتواند رضایت بیمار را از عمل به دست آورد.

بالاترین اولویت در جراحی زیبایی بینی، رسیدن به بیشترین تقارن و هارمونی از نمای روبرو در صورت امکان است. اگر جراح بتواند عدم تقارن سوراخ های بینی را اصلاح کند و همزمان از نمای روبرو نیز تقارن را حفظ کند، به هدف ایده آل خود رسیده است. اما در بعضی موارد نمی توان هر دو را با هم انجام داد. مانند افرادی که آناتومی آنها اجازه نمی دهد که سوراخ های بینی آن ها کاملاً متقارن شود. اگر جراح بتواند از نمای زیرین سوراخ های بینی را متقارن کند خیلی خوب است. اما اولویت این است که بینی از نمای روبرو متقارن شود.

اصلاح سوراخ های بینی در جراحی ترمیمی

شکل و فرم سوراخ ها و پره های بینی تأثیر مستقیم بر انتخاب روش و تکنیک ترمیم بینی از جانب جراح بینی خواهد داشت. فرو رفتگی پره های بینی به علت ضعف غضروف های آن است که نیاز به بازسازی و پیوند غضروف دارد. این ناهنجاری ممکن است با اختلال تنفسی نیز همراه باشد زیرا به خاطر ضعیف بودن دیواره بینی ، حین تنفس ، پره بینی به داخل کشیده شده و در برابر دم از خود مقاومت نشان می دهد.

اگر پره های بینی به سمت بالا کشیده شده باشد جراح به کمک پیوند گرافت و یا پیوند همزمان پوست و غضروف از لاله گوش آن را درمان می کند. برای اصلاح عدم تقارن سوراخ ها ی بینی، پوست از سمتی که نیاز است برداشته می شود. ترمیم سوراخ بینی که بیش از اندازه کوچک شده، بسیار مشکل است و ممکن است به جراحی های متعدد نیاز داشته باشد. اگر بخش میانی سوراخ ها یا کلوملا به علت ضعیف شدن پایه بینی پایین رفته باشد، با گذاشتن یا تقویت پایه بینی یا تقویت غضروف های سر بینی و برداشتن مخاط و یا غضروف اضافی ترمیم و اصلاح می شود.

کوچک کردن پره های بینی

کوچک کردن پره های بینی

عمل کوچک کردن پره های بینی برای افرادی که دارای بینی هایی با پره های پهن و بزرگ هستند انجام می شود. در شکل استاندارد صورت، پهنای بینی از نمای روبه رو باید برابر فاصله دوتا چشم از هم باشد. کوچک بودن بینی نیز گاهی به زیبایی آن می افزاید. زمانی که پهنای بینی فرد بیشتر از فاصله چشمانش باشد، به عمل کوچک کردن پره های بینی نیاز پیدا خواهد کرد. این جراحی به منظور کوچکتر کردن پهنای بینی با انجام برش هایی در این قسمت صورت می گیرد.

 

کوچک کردن پره های بینی

 

کوچک کردن پره های بینی در هر دو روش باز و بسته جراحی بینی با کوچک کردن سوراخها، یا کاهش پهنای بینی، و یا هر دو با هم انجام می شود. بنابراین حتی در روش جراحی بسته بینی باید پوست کناره بینی باز شود و اثر آن بر روی پوست باقی می ماند. البته جراح باتجربه، با مهارت خود این عمل را به گونه ای انجام خواهد داد که کمترین رد پایی از این جراحی بر صورت فرد باقی بماند.

 

روش کوچک کردن پره های بینی

جراحی پره های بینی به دو روش باز و بسته انجام می گیرد. خط برش برای این جراحی، در کناره های بینی و یک میلی متر بالاتر از چین کنار بینی در نظر گرفته می شود. اگر برش روی چین زده شود، جوش های چرکی در این ناحیه ایجاد می شوند و خارج کردن آنها برای بیمار مشکل ساز خواهد شد. از آنجایی که برش یک میلی متر بالاتر از چین بینی انجام می شود ممکن است محل برش مشخص باشد. این خط برش در افرادی که پوست سفید دارند بعد از مدتی محو خواهد شد. اما هر چه پوست بیمار تیره تر باشد، احتمال مشخص بودن خط برش بیشتر می شود.

 

روش های برش در پره های بینی

در جراحی بینی، برش در پره های بینی به دو روش انجام می شود.

در روش اول : جراح برش را بر روی چین کنار پره های بینی ایجاد می کند. در این روش خط برش مشخص نبوده و گم می شود، اما ممکن است در زیبایی انحنای بینی نسبت به صورت تأثير منفی داشته باشد و درناحیه چین صورت جوش های چرکی ایجاد می شود که فرد دچار مشکل شده و اقدام به خارج کردن آنها می کند.

در روش دوم : جراح برش را یک میلی متر بالاتر از چین کنار پره های بینی ایجاد می کند. این روش تأثیری در انحنای بینی نسبت به صورت ندارد، اما ممکن است خط برش مشخص باشد. در افرادی که پوست تیره ای دارند محل خط برش مشخص تر خواهد بود.

 

 

کوچک کردن پره های بینی

 کوچک کردن پره های بینی بدون جراحی

کوچک کردن پره های پهن بینی، بدون جراحی و با زدن بخیه نیز انجام می شود. اما این روش دائمی نبوده و بعد از مدتی بینی به حالت اولیه خود باز می گردد. در صورتی که بیمار می خواهد تغییر دائمی در بینی خود داشته باشد، با یک جراحی سرپایی و کوتاه مدت می تواند به هدف خود برسد. در این روش جراح با تجربه با ایجاد برش هایی در بغل پره های بینی آنها را کوچک می کند.

 

تورم پره های بینی بعد از جراحی

تورم پره های بینی بعد از جراحی کوچک کردن پره های بینی امری عادی بوده و نگران کننده نیست. و احتمال دارد در ناحیه بینی کبودی نیز مشاهده شود. تورم پره های بینی چند ماه بعد از جراحی رفع خواهد شد. این تورم ممکن است به دلیل پانسمان و گاز استریلی باشد که در سوراخ های بینی قرار می گیرد. استفاده از کمپرس یخ می تواند ورم پره های بینی را کاهش دهد.

 

علت بزرگی پره های بینی بعد از جراحی

بزرگی پره های بینی بعد از جراحی، امری طبیعی است و جای نگرانی نیست. زیرا پس از جراحی، پره های بینی به دلیل تورم در این ناحیه همچنان بزرگتر از حد انتظار مشاهده می شوند. نتیجه نهایی جراحی کوچک کردن پره های بینی پس از گذشت چند ماه نمایان می شود. با گذشت زمان مقدار ورم بینی کمتر شده و پره های بینی کوچکتر می شوند.

اما چنانچه فرد بعد از گذشت یک سال از بزرگی پره های بينى خود ناراضی باشد، لازم است به جراح مراجعه کند تا جراح با یک عمل ساده این مشکل را برطرف نماید.

 

مراقبت های بعد از جراحی پره های بینی

  • خودداری از لمس کردن پره های بینی و فشار آوردن به آن
  • اجتناب از انجام کارها و ورزش های سنگين
  • مصرف به موقع داروهای آنتی بیوتیک و داروهای تجویز شده توسط پزشک

 

بیماری های غدد بزاقی

بیماری های غدد بزاقی : غدد بزاقی بخشی از سیستم گوارشی محسوب می‌شوند غذا از بدو ورود به دهان با ترشحات بزاقی روبرو می‌شود. بزاق بخش کوچکی از هضم را انجام می‌دهد و نقش محافظتی از مخاط را برعهده دارد. همچنین نقش فرعی بزاق کمک به صحبت کردن و کارکرد مناسب بلع و دهان می باشد.

از آنجا که غدد بزاقی نقش مهمی در دهان ایفا می‌کنند، بیماری‌های آنها می‌تواند برای فرد بسیار مشکل‌ساز باشد.

غدد بزاقی اصلی شامل بناگوشی، تحت فکی و زیرزبانی است. غدد بزاقی فرعی ریز و به تعداد فراوان نیز وجود دارند که در سراسر دهان تا قسمت فوقانی حلق به صورت پراکنده پخش شده‌اند.

 

بیماری های غدد بزاقی

 

هنگامی که مشکلی در غدد بزاقی یا مجراهای آن‌ها وجود داشته باشد، ممکن است فرد دچار علائمی مانند تورم غده بزاقی، خشکی دهان، درد، تب و ترشح بدبو و بدمزه درون دهان شود.

بیماری‌های غدد بزاقی تحت عنوان بیماری‌های خوش‌خیم و بدخیم طبقه‌بندی می‌شوند .بیماری‌های خوش‌خیم غدد بزاقی قابل‌ پیشگیری هستند. توجه به بهداشت دهان و مراقبت‌های لازم، مراجعه زودرس به پزشک در صورت دیدن هر نوع تورم و توده داخل دهان و اطراف گوش و زیر فک و مصرف کافی مایعات مانع بروز بیماری‌های خوش‌خیم می‌شود.

استعمال سیگار یکی از مهم‌ترین مواردی است که می‌تواند منجر به بروز بیماری‌های بدخیم در بزاق شود.

 

بیماری‌های  غدد بزاقی عبارتند از:

1-عفونت غدد بزاقی

شایع‌ترین بیماری‌ خوش‌خیم در غدد بزاقی عفونت‌های مربوط به این غدد است. در این بیماری غده یا غدد بزاقی درگیر، دردناک، متورم و ملتهب می‌شود. عفونت غدد بزاقی در افراد سالم بسیار نادر است و معمولاً در افرادی رخ می‌دهد که به بیماری‌های زمینه‌ای مبتلا هستند.

بیماری‌ زمینه‌ای ممکن است وجود سنگ در غدد بزاقی، انسداد در مجرای غدد بزاقی یا ابتلای فرد به بیماری‌های دیگری مانند دیابت، سرطان یا ضعف سیستم ایمنی باشد که در اثر کهولت سن یا بیماری خاص ایجاد می‌شود.

درمان عفونت غدد بزاقی بسیار آسان است و با تجویز آنتی‌بیوتیک و تحت نظر گرفتن بیمار برطرف خواهد شد. عفونت‌هایی که باکتریایی هستند ممکن است با تب همراه باشند.

 

2-سنگ غدد بزاقی

سنگ‌های بزاقی از تجمع رسوبات بلوری شده بزاق ایجاد می‌شوند. گاهی سنگ‌های بزاقی می‌توانند جریان بزاق را قطع کنند. هنگامی که بزاق نتواند، از مجاری بزاقی خارج شود، درون غده پس می‌زند و باعث درد و تورم می‌شود. درد معمولاً نوسان دارد و در یک غده حس می‌شود و به طور کلی به طور پیش‌رونده‌ای بدتر خواهد شد. اگر انسداد رفع نشود، ممکن است غده بزاقی دچار عفونت شود.

سنگ غدد بزاقی یک بیماری خوش خیم است که اغلب در سالمندان مشاهده می‌شود. سنگ‌ها معمولاً غدد تحت فکی را درگیر می‌کنند. علت خاصی برای این بیماری یافت نشده ولی احتمال دارد که بالا بودن اسیداوریک خون باعث ایجاد سنگ غدد بزاقی شود.

سنگ‌ های غدد بزاقی از نوع کلسیمی هستند، ولی بالا بودن میزان کلسیم خون تأثیری در بروز این عارضه ندارد. این حالت معمولاً به دنبال خوردن غذاهای ترش ایجاد می‌شود. غذاهای ترش باعث ترشح زیاد بزاق می‌شوند و از آنجا که سنگ‌ها باعث انسداد می‌شوند، بزاق در غده محبوس شده و موجب تورم و درد می‌شود. البته غذاهای ترش برای افرادی که سابقه سنگ‌سازی غده بزاقی دارند از عود مکرر سنگ جلوگیری می‌کند چون ترشح زیاد بزاق باعث شستشوی داخل حفره غده می‌شود.

درمان این بیماری با خارج کردن دستی سنگ‌ها، خارج کردن سنگ با سنگ‌شکن، کمپرس گرم یا آبنبات‌های ترش برای افزایش جریان بزاق شروع می‌شود. اگر سنگ‌ها متعدد و عودکننده باشند، غده بزاقی بیمار با جراحی برداشته می‌شود. خارج کردن چند غده بزاقی تأثیری در میزان ترشح بزاق ندارد و بیماران دچار مشکل نمی‌شوند.

بیماری های غدد بزاقی

3-خشکی دهان

خشکی دهان ناشی از اختلال در کارکرد غده بزاقی است. بیماران مبتلا به نشانگان شوگرن (اختلال در عملکرد سیستم ایمنی بدن و غدد درون‌ریز)، بیمارانی که ید رادیواکتیو دریافت می‌کنند و بیمارانی که به‌دلیل بیماری‌های بدخیم دوز بالای اشعه رادیواکتیو دریافت می‌کنند ممکن است دچار تحلیل غده بزاقی و کاهش عملکرد در ترشح بزاق شوند. بعضی از داروها نیز ممکن است باعث کاهش ترشح بزاق و خشکی دهان شوند. افرادی که دچار خشکی دهان هستند بهتر است بطری آب همراه داشته باشند و هرازگاهی جرعه‌جرعه بنوشند. گاهی اوقات آدامس‌های بدون قند نیز به ترشح بیشتر بزاق کمک می‌کند. برای خشکی دهان ممکن است درمان دارویی نیز تجویز شود.

 

4-تومورهای خوش‌خیم

چند نوع تومور متفاوت در غدد بزاقی ایجاد می شوند. این تومورها ممکن است سرطانی و بدخیم یا غیرسرطانی و خوش‌خیم باشند. بیشتر تومورهای بزاقی خوش‌خیم هستند. (البته اثبات خوش‌خیمی تومور بعد از انجام نمونه‌برداری توسط پزشک است) شایع‌ترین محل آنها در غدد بناگوشی است. علائم آن بزرگی توده در یک طرف بناگوش می باشد. تومور‌های خوش‌خیم مشکل‌ساز نیستند و با جراحی می‌توان آنها را خارج کرد. جراحی، تومور را ریشه‌کن می‌کند. برخی تومورهای خوش‌خیم با پرتوتابی درمان می‌شوند تا از بازگشت تومور جلوگیری شود.

با اینکه اغلب تومورهای غده‌های بزاقی خوش‌خیم هستند، برخی از آن‌ها ممکن است سرطانی باشند. برخی تومورهای سرطانی نیاز به پرتودرمانی و شیمی درمانی دارند.

 

5-تومورهای بدخیم

از دیگر تومورهای غدد بزاقی که علاوه بر بزرگی و تورم یک طرف بناگوش، باعث فلج عضلات و اعصاب صورت نیز می‌شوند، معمولاً بدخیم هستند. بنابراین هر گونه بزرگی و تورم به شکل محدود در ناحیه غدد بزاقی را باید جدی گرفت. این تومورها نیاز به نمونه‌برداری دارند. انجام جراحی روی غدد بناگوشی به‌دلیل نزدیک بودن به عصب گوش بسیار حساس است. در صورتی که اندازه تومور کوچک باشد به راحتی و بدون آسیب به اعصاب اطراف خارج می‌شود ولی در صورتی که بیمار دیر مراجعه کند و تومور بزرگ شده باشد، احتمال درگیری عصب وجود دارد و اگر عصب صورت برداشته شود، فلج صورت اتفاق می‌افتد.

عوامل تشديد كننده تومورهای غدد بزاقی:

  • کم‌ آبی‌ بدن‌
  • بهداشت‌ دهانی‌ نامطلوب‌
  • استعمال‌ دخانیات‌
  • دندان‌ مصنوعی‌

6-کیست‌ غدد بزاقی

ممکن است به علت جراحات، عفونت‌ها، تومورها یا سنگ‌های بزاقی مسدود کننده راه بزاق درون غدد بزاقی کیست تشکیل شود. برخی کودکان با کیست‌های غدد بناگوشی به دنیا می‌آیند که در نتیجه اشکال در رشد گوش‌هاست. این کیست‌ها ممکن است به شکل یک تاول یا یک ناحیه برآمده نرم ظاهر شوند. کیست‌های غدد بزاقی ممکن است با خوردن و صحبت کردن تداخل کنند. برای درمان کیست‌های بزرگ ممکن است جراحی لازم باشد.

 

بیماری غدد بزاقی در کودکان

بیماری‌های غدد بزاقی در هر سنی ممکن است دیده شود. یکی از بیماری‌های شایع در کودکان اوریون است که غدد بزاقی بناگوشی را درگیر می کند. اوریون فقط یک بار در طول زندگی اتفاق می‌افتد.این بیماری خوش‌خیم است و نیاز به درمان خاصی ندارد و مشکل بیشتر کودکان با رسیدن به سن بلوغ برطرف می‌شود. در کودکان تومورهای غدد بزاقی دیده می‌شود ولی بیشتر آنها خوش‌خیم هستند و اگر هم بدخیم باشند نوع خطرناکی نیستند.

بیماری های غدد بزاقی

مراقبت های پس از جراحی غدد بزاقی :

1- پس از جراحی غدد بزاقی، يك عدد لوله جهت تخليه ترشحات محل جراحی در گردن بيمار قرار می گیرد كه بايد از فشارآوردن روی آن جلوگيری کرد.

2- بهتر است در زمان بودن لوله درون گردن، هنگام خوابیدن سر بيمار بالاتر از سطح بدن قرار گیرد.

3-در صورت آلوده شدن پانسمان محل جراحی، باید به شيوه كاملاً استريل پانسمان تعویض شود.

4- در صورت بروز هرگونه خونريزی شديد، تب، و هر علامت غير منتظره به پزشك مراجعه شود.

5- در چند روز اول پس از جراحی غذاهای نرم (مانند: سوپ، ژله، سيب زميني آب پز، برنج دم پز و …) مصرف شود.

6-بیمار باید از بلند كردن اشياء سنگين و خم كردن بيش از حد گردن به جلو پرهيز نمايد.

7- بهداشت دهان و دندان رعايت شود و بهتر است با سرم شستشو شود.

8- 48 تا 72 ساعت پس از بيرون كشيدن لوله درون گردن در صورت صلاحديد جراح، حمام رفتن بلامانع است.

 

جراحی لوزه – درمان التهاب لوزه

اختلال شنوایی در کودکان

اختلال شنوایی در کودکان : به ناتوانی کامل یا جزئی در شنیدن صداها اختلال شنوایی (ناشنوایی یا کم شنوایی) گفته می‌شود.

کم شنوایی یعنی کاهش توانایی شنیدن صداها و ناشنوایی یعنی شخص قادر به تشخیص صدا و درک گفتار از طریق شنیدن نیست، حتی وقتی صدا تقویت شود.

 

اختلال شنوایی در کودکان

 

علائم کم شنوایی چیست؟

میزان این اختلال می تواند ملایم، متوسط، شدید یا عمیق باشد.

فرد مبتلا به کم شنوایی ملایم در درک گفتار مشکلاتی دارد، به‌ویژه اگر صداهای زیادی در اطراف وجود داشته باشد.

فرد دارای کم شنوایی متوسط برای درک گفتار نیاز به سمعک دارد.

فرد مبتلا به کم شنوایی شدید تا عمیق برای برقراری ارتباط با دیگران به سمعک و لب خوانی نیاز دارد.

فردی که کم شنوایی عمیق دارد، هیچ چیزی نمی‌شنود و باید از سمعک، دستگاه کاشت حلزون و لب خوانی یا زبان اشاره کمک بگیرد.

 

علت اختلالات شنوایی چیست؟

گوش در برخی از ظریف‌ترین استخوان‌های بدن قرار دارد و آسیب به پرده گوش، گوش میانی یا گوش داخلی به دلایل مختلف می‌تواند باعث کم شنوایی و ناشنوایی شود.

بعضی از بیماری‌ها و عواملی که ‌می‌تواند باعث کم شنوایی و ناشنوایی شوند عبارتند از:

  • آبله مرغان
  • سیتومگالوویروس
  • اوریون
  • مننژیت
  • بیماری سلول داسی شکل
  • سیفلیس
  • بیماری لایم
  • دیابت
  • درمان سل با استرپتومایسین
  • کم کاری تیروئید
  • آرتروز
  • برخی از سرطان‌ها
  • نوجوانان در معرض دود سیگار

اختلال شنوایی در کودکان

انواع کم شنوایی و علل آن

1-کم شنوایی انتقالی

ارتعاشات از گوش خارجی به گوش داخلی‌ (حلزون) منتقل نمی‌شود. این نوع کم شنوایی می‌تواند به دلایل مختلف بروز کند، که عبارتند از:

  • تجمع بیش از حد جرم گوش
  • گوش چسبناک
  • عفونت گوش همراه با التهاب و تجمع مایع
  • پارگی پرده گوش
  • نقص در عملکرد استخوانچه‌های گوش میانی
  • ناهنجاری در پرده گوش

2-کم شنوایی حسی ‌عصبی

کم شنوایی حسی‌عصبی در اثر اختلال در عملکرد گوش داخلی، حلزون، عصب شنوایی یا آسیب مغزی ایجاد می‌شود. علت این نوع کم شنوایی معمولاً آسیب سلول‌های موئی در حلزون است. سلول‌های موئی آسیب‌دیده را نمی‌توان جایگزین کرد. امروزه دانشمندان به دنبال استفاده از سلول‌های بنیادی برای رشد سلول‌های موئی جدید هستند.

علل آسیب به سلول های موئی عبارتند از:

  • افزایش سن : با بالا رفتن سن، سلول‌های موئی بعضی از عملکردهای خود را از دست می‌دهند و شنوایی بدتر می‌شود.
  • تکرار صداهای خیلی بلند: قرار گرفتن طولانی مدت در معرض سر و صدای بلند، به‌ویژه صداهای با فرکانس بالا، یکی دیگر از دلایل عمده آسیب به سلول‌های موئی است.
  • ناهنجاری‌های مادرزادی‌
  • عفونت گوش داخلی
  • ضربه به سر

3-کم شنوایی آمیخته

این نوع کم شنوایی ترکیبی از کم شنوایی انتقالی و حسی‌عصبی است. عفونت‌های طولانی مدت گوش می‌تواند هم به پرده گوش و هم به استخوانچه‌ها آسیب وارد کنند. گاهی‌اوقات، مداخله جراحی ممکن است شنوایی را بازگرداند‌، اما همیشه مؤثر نیست.

 

اختلالات شنوایی چه تأثیری بر گفتار فرد خواهد گذاشت ؟

کم شنوایی با توجه به زمان بروز آن، توانایی گفتار را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

1-کم شنوایی قبل از زبان ‌آموزی

عدم توانایی شنیدن کامل یا جزئی قبل از یادگیری گفتار و زبان است.

فردی با کم شنوایی قبل از زبان‌آموزی، یا با ناهنجاری مادرزادی متولد شده یا شنوایی را در دوران نوزادی از دست داده است. اگر قبل از 4 سالگی برای کودکان مبتلا به ناشنوایی قبل از زبان‌آموزی، کاشت حلزون انجام شود، می‌توانند زبان شفاهی را با موفقیت یاد بگیرند.

زبان شفاهی و توانایی استفاده از نشانه‌های اجتماعی خیلی به هم مرتبط هستند. کودکانی که کم شنوایی قبل از زبان‌آموزی دارند، ممکن است از نظر اجتماعی منزوی ‌شوند، مگر اینکه به موقع از سمعک یا دستگاه کاشت حلزون استفاده کنند و در کلاس‌های توانبخشی شرکت کنند.

2-کم شنوایی پس از زبان‌آموزی

بیشتر افراد کم شنوا مبتلا به کم شنوایی پس از زبان‌آموزی هستند. آنها قبل از ابتلا به کم شنوایی، زبان گفتاری را یاد گرفته‌اند.

عوارض برخی از داروها (داروهای اتوتوکسیک)، ضربه، عفونت یا بیماری ممکن است باعث از دست رفتن حس شنوایی شود.

در بیشتر افراد مبتلا به کم شنوایی پس از زبان‌آموزی، کم شنوایی به تدریج شروع می‌شود. با توجه به شدت کم شنوایی، فرد ممکن است مجبور به استفاده از سمعک، دریافت کاشت حلزون یا یادگیری لب‌ خوانی شود و یا تحت عمل جراحی قرار بگیرد.

3-کم شنوایی یک‌طرفه و دوطرفه

در کم شنوایی یک‌طرفه، فقط یک گوش دچاراختلال شنوایی است، در حالی که در موارد دوطرفه هر دو گوش دچار اختلال شنوایی می باشد. چنانچه فرد مبتلا به اختلال شنوایی یک‌طرفه باشد، ممکن است مشخص کردن منبع صدا دشوارتر باشد، وقتی با کسانی که در هر دو گوش خوب می‌شنوند، مقایسه شود. همچنین ممکن است درک آنچه دیگران می‌گویند وقتی سر و صدای زیادی در محیط هست، سخت باشد.

اما در محیط‌های نسبتا ساکت، فرد مبتلا به کم شنوایی یک‌طرفه از نظر توانایی‌های ارتباطی تقریبا با فردی که شنوایی طبیعی در هر دو گوش دارد، یکسان است.

نوزادانی که با کم شنوایی یک‌طرفه متولد می‌شوند دچار تأخیر در رشد گفتار می‌شوند. ممکن است در مدرسه تمرکز آنها کمتر باشد. در فعالیت‌های اجتماعی نیز ممکن است چالش بیشتری نسبت به افراد دارای شنوایی طبیعی در هر دو گوش داشته باشند.

 

علائم اختلال در شنوایی چیست؟

علائم اختلال شنوایی بستگی به علت آن دارد. بعضی از افراد بدون توانایی شنیدن متولد می‌شوند، و بعضی دیگر ناگهان به دلیل تصادف یا بیماری کم شنوا یا ناشنوا می‌شوند. در بعضی افراد نیز، علائم کم شنوایی به تدریج با گذشت زمان پیشرفت می کند و همراه با وزوز گوش می باشد.

1-علائم اختلال شنوایی در نوزادان

  • علائم زیر ممکن است نشان‌دهنده مشکل شنوایی در نوزاد باشد:
  • در سن 4 ماهگی، کودک سر خود را به سمت صدا نمی‌چرخاند.
  • تا سن 12 ماهگی، کودک هنوز هیچ کلمه‌ای را بیان نکرده است.
  • رفلکس استارتل (بازشدن و دور شدن ناگهانی دست‌ها و انگشتان از بدن) با صدای بلند و ناگهانی مشاهده نمی‌شود.
  • نوزاد هنگامی که می‌تواند شما را ببینند به شما پاسخ می‌دهد اما وقتی دور از چشم هستید و نام او را صدا می‌زنید کمتر پاسخ می‌دهد یا اصلاً پاسخ نمی‌دهد.
  • به نظر می‌رسد نوزاد فقط از صداهای خاصی آگاه است.

2-علائم اختلال شنوایی در کودکان

این علائم ممکن است در کودکان مشاهده شود:

  • کودک در ارتباطات شفاهی از کودکان هم سن خود عقب است.
  • کودک مدام می‌گوید “چی؟”
  • کودک با صدای بسیار بلند صحبت می‌کند و تمایل دارد صداهایی بلندتر از حد عادی تولید کند.
  • وقتی کودک صحبت می‌کند، صحبت‌هایش واضح نیست.

اختلال شنوایی در کودکان

پزشک چگونه علت کم شنوایی را تشخیص می دهد؟

متخصص گوش و حلق و بینی با انجام این مراحل علت کم شنوایی را تشخیص می دهد:

1-شرح حال : پزشک از بیمار زمان شروع و بدتر شدن میزان کم شنوایی و آیا همراه با کم شنوایی احساس درد دارد را سوال می‌کند.

2-معاینه با اتوسکوپ: پزشک با استفاده از اتوسکوپ، داخل مجرا و پرده گوش را برای تشخیص موارد زیر معاینه می‌کند:

  • انسداد ناشی از یک شی خارجی
  • تجمع جرم گوش
  • عفونت در مجرای گوش
  • عفونت در گوش میانی، در صورت وجود برآمدگی در پرده گوش.
  • کلستاتوم، رشد پوست در پشت پرده گوش در گوش میانی.
  • مایع در مجرای گوش
  • پارگی پرده گوش

3-تست غربالگری عمومی: پزشک از بیمار می خواهد یک گوش را بپوشاند و از او درباره چگونگی شنیدن کلمات گفته شده در شدت‌های مختلف توضیح می خواهد، همچنین حساسیت به سایر صداها را بررسی می کند.

4-تست دیاپازون: وسیله فلزی دو شاخه که هنگام ضربه، صدا تولید می‌کند. پزشک دیاپازون مرتعش‌شده را یکبار روی استخوان ماستوئید پشت گوش و بار دیگر در 1 تا 2 سانتی‌متری مجرای گوش قرار می‌دهد و از بیمار می خواهد که وقتی دیگر صدایی را نمی‌شنود، بگوید.

5-شنوایی‌سنجی: هدفون روی گوش‌های بیمار گذاشته می شود و صدا به یک گوش ارسال می‌شود. طیف‌های مختلفی از صداها با شدت و فرکانس‌های مختلف به بیمار ارائه می‌شود. هر بار که صدا شنیده می‌شود، بیمار علامت می‌دهد.

6-تست مرتعش‌کننده استخوانی: این تست برای یافتن چگونگی عبورصدا از استخوان‌ها استفاده می‌شود. هدف این است که عملکرد عصبی که این سیگنال‌ها را به مغز منتقل می‌کند، اندازه‌گیری شود.

 

غربالگری شنوایی کودکان چه موقع باید انجام شود؟

لازم است که تست‌های شنوایی کودکان در مواقع زیر انجام شود:

  • قبل از شروع مقطع دبستان
  • در سن 6، 8 و 10 سالگی
  • حداقل یک بار وقتی که در مقطع دبیرستان هستند

 

تست شنوایی نوزادان چیست؟

تست گسیل‌های صوتی گوش (OAE) :

که شامل قرار دادن یک پروب کوچک در مجرای گوش خارجی است و در حالی که کودک آرام است، انجام می‌شود. این پروب صداهایی را می‌فرستد، سپس صداهای برگشتی (اِکو) از گوش داخلی را بررسی می‌کند.

اگر اِکو وجود نداشته باشد، ممکن است کودک مشکل شنوایی نداشته باشد، اما پزشکان برای اطمینان از این موضوع و کشف این مسئله نیاز به انجام آزمایشات بیشتر مانند ABR دارند.

 

درمان اختلال شنوایی

درمان کم شنوایی به علت و شدت آن بستگی دارد. کم شنوایی حسی‌عصبی قابل درمان نیست. چنانچه سلول‌های موئی حلزون آسیب ببینند، ترمیم نمی‌شوند. با این حال، روش‌ها و درمان‌های مختلفی می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی فرد کمک کند.

روش‌های درمانی مختلفی برای افراد مبتلا به انواع کم شنوایی وجود دارد مانند:

1-سمعک

سمعک‌ها کم شنوایی را درمان نمی‌کنند، بلکه صدا را تقویت می‌کنند تا فرد کم شنوا بتواند گفتار را واضح‌تر بشنود و درک کند.

سمعک برای فردی که کم شنوایی عمیق دارد یا ناشنوا است، مناسب نیست.

2-کاشت حلزون

چنانچه پرده گوش و گوش میانی به درستی کار کنند، کاشت حلزون می تواند برای فرد مفید باشد.کاشت حلزون برای کمک به بیمارانی است که اختلال شنوایی آنها ناشی از آسیب به سلول‌های موئی در حلزون است و باعث بهبود درک گفتار می‌شود.

کودکان معمولاً در هر دو گوش دستگاه کاشت حلزون دارند، در حالی که بزرگسالان تمایل دارند فقط یکی داشته باشند.

 

اختلال شنوایی کودکان

 

3- لب خوانی

لب خوانی (گفتارخوانی) روشی برای درک زبان گفتاری با تماشای حرکات لب، صورت و زبان گوینده است.

فردی که بعد از یادگیری صحبت کردن دچار اختلالات شنوایی شده‌ می‌تواند سریع لب خوانی را یاد بگیرد. این مورد برای کسانی که کم شنوا به دنیا می‌آیند، صدق نمی‌کند.

4- زبان اشاره

طیف وسیعی از زبان‌های اشاره وجود دارد که در برخی موارد با یکدیگر خیلی متفاوت هستند. این زبانی است که از علائم ساخته‌شده با دست‌ها، صورت و وضعیت بدن استفاده می‌کند، اما صدایی ندارد. این روش بیشتر توسط افراد ناشنوا استفاده می‌شود.

 

پیشگیری از ابتلا به اختلال شنوایی

از اختلال شنوایی ناشی از اختلالات هنگام تولد یا کم شنوایی ناشی از بیماری یا حوادث نمی توان جلوگیری کرد. اما برخی اقدامات را می‌توان انجام داد تا احتمال ابتلا به کم شنوایی کاهش یابد.

سیستم شنوایی و گوش به چندین روش مختلف دچار آسیب می شود. قرار گرفتن طولانی مدت در معرض صداهای خیلی بلند در نهایت می‌تواند باعث کاهش شنوایی شود.

اقدامات لازم جهت محافظت از سیستم شنوایی:

  • تلویزیون، رادیو، موسیقی و اسباب‌بازی‌ها: صدا را خیلی زیاد بلند نکنید. اسباب‌بازی‌های صدادار می‌توانند شنوایی کودکان را در معرض خطر قرار دهند.
  • هدفون‌‌ها: استفاده از هدفون و هندزفری با صدای بلند باعث آسیب به سلول‌های موئی گوش داخلی و کم شنوایی می شود.
  • بهداشت حرفه‌ای: اگر در محیط‌های پُر سر و صدا کار می‌کنید، از قالب‌های ضدصوت یا محافظ گوش استفاده کنید.
  • مکان‌های تفریحی: اگر به کنسرت‌های پاپ، مسابقات اتومبیلرانی، سایر رویدادهای پُر سر و صدا می‌روید، از قالب‌های ضد صوت استفاده کنید.
  • گوش پاک کن: از گوش پاک کن برای تمیز کردن گوش‌‌ها استفاده نکنید. استفاده از آن ممکن است به پرده گوش آسیب برساند.

 

ترمیم پرده گوش

هزینه جراحی بینی با بیمه

هزینه جراحی بینی با بیمه چقدر است؟

بیمه چیست؟

بیمه یک قرارداد بین بیمه شونده و شرکت بیمه شناخته شده است که در مقابل پرداخت اولیه (حق بیمه)، بیمه گزار تضمین می‌کند که هزینه‌های ناشی از حوادث تحت پوشش بیمه را پرداخت کند.

با توجه به تنوع و گسترش خدمات پزشکی و افزایش هزینه‌های آن، به منظور بر طرف کردن نگرانی‌های خانواده‌ها، ساختار بیمه‌های تکمیلی شکل گرفت.

برای استفاده از خدمات بیمه به منظور جراحی درمانی بینی، جراح مدارک مورد نیاز را با استفاده از چند روش خاص در اختیار فرد قرار می دهد. مثلاً سی‌تی‌اسکن، ناهنجاری‌های موجود در بینی را که برای دیگران قابل مشاهده نیست، نشان می‌دهد. با روش آکوستیک رینومتری از وضعیت داخل بینی بیمار تصویر تهیه می شود. همچنین از روش رینومانومتری برای تعیین سطح و میزان عبور هوا از سوراخ‌های بینی استفاده می‌شود.

هزینه جراحی بینی با بیمه

هزینه کدام جراحی های بینی‌ شامل بیمه می شوند؟

جراحی بینی تحت پوشش بیمه، برای بهبود عملکرد تنفسی بیمار (جراحی های درمانی بینی) انجام می‌شود. مشکلات تنفسی که در این نوع جراحی اصلاح می‌شوند، شامل موارد زیر هستند:

1-تنگ شدن دهلیز بینی

در این حالت دیواره‌های جانبی بینی شروع به حرکت به سمت داخل می‌کنند و راه تنفس فرد مسدود می‌شود. جراحی اصلاح عملکرد بینی می‌تواند موقعیت این دیواره‌‌های جانبی را در محل مناسب آن‌ها تثبیت کند و امکان تنفس راحت را در اختیار بیمار قرار دهد.

2-بزرگ بودن شاخک های بینی

این شاخک ها وظیفه تمیز کردن هوا را در زمان عبور آن از بینی بر عهده دارند. زمانی که شاخک های بینی بسیار بزرگ باشند، از عبور هوا جلوگیری می کنند. این حالت نیازمند حذف بخشی از بافت داخلی شاخک است که می‌تواند در هر یک از دو طرف سوراخ‌های بینی قرار داشته باشد. جراح با جراحی اصلاحی اندازه این شاخک ها را کوچک می کند تا امکان تنفس مناسب برای فرد بیمار ایجاد شود.

3-شکسته شدن استخوان بینی

در این حالت جداره جدا کننده منافذ بینی منحرف شده و به یک طرف متمایل می‌شود و جلوی تنفس صحیح فرد را می‌گیرد.

4- اصلاح انحراف سپتوم بینی

سپتوم دیواره استخوانی و غضروفی وسط بینی است که بینی شما را به دو قسمت جداگانه تقسیم می کند. سپتوم انحراف یافته هنگامی رخ می دهد که سپتوم شما به یک طرف بینی شما متمایل می شود.که میتواند منجر به بوجود آمدن مشکلات تنفسی شود.

درباره جراحی سپتوم بینی یا سپتوپلاستی در اینجا بخوانید.

5- درمان سینوزیت ( جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس )

درباره جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس در اینجا بخوانید

6- جراحی پولیپ بینی

پولیپ بینی یک توده نرم بدون درد و غیرسرطانی است که در اثر التهاب بافت پوششی بینی و سینوس‌ها ایجاد می‌شود. پولیپ‌های کوچک میتواند هیچ علایمی نداشته باشند اما پولیپ‌های بزرگ یا مجموعه‌ای از پولیپ‌ها می‌تواند منجر به انسداد راه هوایی و ایجاد اختلالات تنفسی شود.

درباره درمان پولیپ بینی در اینجا بخوانید.

 

هزینه جراحی بینی با بیمه

 

خدمات بیمه های درمانی جهت جراحی بینی

نکته : بیمه‌های درمانی فقط هزینه انجام جراحی بینی به خاطر اصلاح عملکرد بینی به عبارت دیگر جراحی های درمانی بینی را پوشش می‌دهند و جراحی زیبایی بینی تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرد.

هزینه جراحی بینی با بیمه تامین اجتماعی:

در صورتی که شکستگی بینی عمیق باشد و فرد نیاز به جراحی داشته باشد، با معرفی پزشک به مراکز طرف قرارداد بیمه تامین اجتماعی، قبل از دو هفته که استخوان بینی هنوز قابلیت تغییرپذیری دارد، تحت نظر پزشک معالج تا 60 % از هزینه‌ها پرداخت می‌گردد. برای بقیه مشکلات بینی مانند پولیپ، انحراف بینی و یا سینوس و … بعد از جراحی با ارائه شرح درمان و تصویر سی تی اسکن با مراجعه به پزشک تامین اجتماعی، درصدی از هزینه‌ها پرداخت می‌گردد.

هزینه جراحی بینی با بیمه نیروهای مسلح:

با ارائه دستور پزشک و MRI، اگر محدودیت سقف هزینه نداشته باشید و به طور مثال اگر هزینه جراحی انحراف بینی 4 میلیون تومان باشد 30 % را بیمه پایه و 70 % الباقی را بیمه تکمیلی باید پرداخت کند. در صورت داشتن سقف هزینه این مبالغ می‌تواند متغیر باشد.

هزینه جراحی بینی با بیمه پاسارگاد:

با ارائه دستور پزشک و  MRI هزینه MRI را بیمه پرداخت می‌کند.

هزینه جراحی بینی با بیمه پارسیان:

اسکن به روز شده مشکل بینی را که نیاز به جراحی دارد به همراه دستور پزشک معتمد به کارشناسان بیمه ارائه می‌‌دهید و در صورت تأیید کارشناسان مبنی بر جراحی سیتوپلاستی، طبق تعرفه، معادل هزینه توافق شده قرارداد بیمه، به شما پرداخت می‌گردد.

هزینه جراحی بینی با بیمه رازی:

با ارائه سی‌تی‌اسکن و دستور پزشک معمولا 30% از هزینه‌ها پرداخت می‌گردد، اما بسته به نوع قرارداد با شرکت‌های طرف قرارداد، این میزان ممکن است متغیر باشد.

هزینه جراحی بینی با بیمه آسیا:

بیمار تحت نظر کارشناسان بیمه آسیا قرار می‌گیرد و در صورتی که انحراف بینی با داروهای مصرفی (آنتی‌هیستامین و …) برطرف نشود، دستور معرفی نامه جهت جراحی بینی به مراکز طرف قرار داد بیمه آسیا صادر می‌گردد و بیمه آسیا 30% از هزینه‌های جراحی اصلاحی بینی را پرداخت می‌نماید. البته باید تلاش دکتر برای برطرف کردن مشکل با دارو ثابت گردد.

هزینه جراحی بینی با بیمه دی:

با ارائه سی‌تی‌اسکن و دستور پزشک معمولا 30% از هزینه‌ها پرداخت می‌گردد، اما بسته به نوع قرارداد با شرکت‌های طرف قرارداد، این میزان ممکن است متغیر باشد.

هزینه جراحی بینی با بیمه فرهنگیان:

با ارائه سی‌تی‌اسکن و دستور پزشک معمولا 20% از هزینه‌ها پرداخت می‌گردد، اما بسته به نوع قرارداد با شرکت‌های طرف قرارداد، این میزان ممکن است متغیر باشد.

اسپلینت بینی – تاثیر استفاده از اسپلینت در نتیجه جراحی بینی

اسپلینت بینی چیست؟
اسپلینت بینی (گچ بینی) یک آتل پلاستیکی است که از بینی محافظت می کند و به استخوان و غضروف های بینی کمک می کند تا زمان ترمیم از جایشان تکان نخورند.

انواع اسپلینت بینی

اسپلینت داخلی: که پس از جراحی زیبایی بینی کاربرد دارد، و عموماً پس از جراحی انحراف تیغه بینی یا سپتوپلاستی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
اسپلینت خارجی: این نوع اسپلینت از نوع داخلی آن پرکاربرد تر است با هدف حفظ شکل جدید بینی در زمان آسیب پذیر بودن بینی و نیاز به محافظت بیشتر به کار برده می‌شود.

اهداف استفاده از اسپلینت خارجی در جراحی بینی چیست؟

1-حفظ شکل جدید بینی

اسپلینت پس از جراحی برای صاف نگه داشتن بینی تغییر شکل داده شده به کار برده می‌شود و استخوان‌های شکسته شده بینی و غضروف دستکاری شده را در جای خود نگه می‌دارد. پایدار و ثابت نگه داشتن بینی و استخوان زیرین در دوران بهبود برای رسیدن به بهترین نتیجه بسیار مهم است.

2-محافظت از بینی در برابر آسیب‌دیدگی

اسپلینت یا گچ بینی از بینی در برابر عفونت و آسیب‌دیدگی محافظت می‌کند. البته بیماران باید علاوه بر استفاده از آتل بینی در دوران بهبود از انجام فعالیت های شدید و هر گونه فعالیتی که منجر به صدمه دیدن بینی شود، خودداری کنند.

3-کاهش ورم

ورم یکی ازعوارض معمول جراحی بینی است و چسب و گچ بینی بر پوست بینی فشار آورده، ورم را کاهش می‌دهد. اسپلینت کمک می‌کند تا پوست بینی به خوبی روی غضروف را بپوشاند و نتیجه‌ای دقیق‌تر به دست بیاید. اگر پوست بینی پس از رینوپلاستی ورم کند، فضایی بین پوست و غضروف ایجاد می‌شود که امکان تشکیل بافت همبند جای زخم در آنجا وجود دارد. در صورت تشکیل بافت همبند و هماتوم، ناهنجاری‌های جدیدی ایجاد می‌شود که نتایج جراحی را غیرقابل پیش‌بینی می‌کند. برای همین سعی می‌شود تا ورم پس از عمل کاهش داده شود و پوست کاملاً صاف روی غضروف بینی را بپوشاند.

اهداف استفاده از اسپلینت داخلی در جراحی بینی چیست؟

1-نگه داشتن تیغه بینی (سپتوم)

اسپلینت داخلی اسپلینت سیلیکونی نرمی است که برای نگهداشتن تیغه بینی پس از جراحی بینی به کار برده می‌شود.

2-کاهش خونریزی

اسپلینت داخلی پوست و غشاء مخاطی را فشرده می‌کند تا خونریزی و هماتوم کاهش یابد.

3-واداشتن بافت به التیام یافتن روی غضروف

اسپلینت داخلی بینی سبب می شود تا پوشش داخلی بینی (مخاط) روی بدنه داخلی بینی (استخوان و غضروف) التیام یابد.

 

 

تا زمانی که اسپلینت روی بینی قرار دارد باید از موارد زیر اجتناب کنید:

1-ضربه زدن به چیزهای مختلف

گچ بینی محکم است اما ضخامت آن به اندازه ی گچ بازو یا پا نیست. ضربات محکم یا اثرات خشن می تواند از طریق همان گچ به بینی آسیب بزند. حواستان به اطرفتان باشد تا حتی الامکان از وارد شدن هر گونه ضربه به صورت شما جلوگیری شود.

2-کشیدن گچ بینی

با شروع فرآیند بهبود، تورم بینی فروکش می کند و ممکن است گچ بینی شل شود. حتی ممکن است آنقدر شل شود که نزدیک به افتادن باشد. اگر اینطور بود وسوسه نشوید که آن را بکنید. کندن و کشیدن باعث می شود گچ بینی زودتر از موقع در بیاید و به بینی و فرآیند بهبود بینی شما آسیب بزند.

3-خیس شدن گچ بینی

گچ بینی هم مانند همه ی گچ ها نباید خیس و مرطوب شود. آب باعث می شود که گچ بینی شل شود و نقش کاربردی و ساختاری خود را از دست بدهد و در نتیجه نمی تواند وظیفه ی حمایت و پشتیبانی از بینی را در طول دوران بهبود به خوبی انجام دهد. تا قبل از اینکه اسپلینت بینی برداشته شود برای جلوگیری از خیس شدن صورتتان از اسفنج یا وان حمام استفاده کنید. اگر واقعا نیاز دارید که صورتتان را بشویید این کار را خیلی با دقت انجام دهید و سعی کنید اطراف گچ بینی نروید.

اسپلینت‌ بینی از چه موادی ساخته می‌شود؟

اسپلینت‌ها از مواد متفاوتی همچون سیلیکون،آلومینیوم و مواد دیگر ساخته می‌شوند. نوع اسپلینت با توجه به نیازهای فرد انتخاب می‌شود.

 

اسپلینت بینی - nose splint

اسپلینت بینی چه موقع برداشته می‌شود؟

محل و میزان گستردگی جراحی مشخص‌کننده مدت زمان مورد نیاز برای وجود اسپلینت (گچ بینی) و زمان برداشتن آن است. معمولاً اسپلینت‌ها پس از حدود دو هفته بعد از جراحی بینی برداشته می‌شوند. اسپلینت‌های داخلی ممکن است پس 3 تا 5 روز بعد از جراحی برداشته شوند.

اگر اسپلینت شل شود چه کاری باید انجام داد؟

به ندرت، اسپلینت در طول مدت بهبودی شل می‌شود و معمولاً زمانی که ممکن است این آتل‌ها شل شوند تقریباً همان زمانی است که باید برداشته شوند. اما اگر این اتفاق افتاد با جراحتان تماس بگیرید.

آیا برداشتن اسپلینت با درد و ناراحتی همراه است؟

برداشتن گچ، چسب بینی و بخیه بینی معمولاً باعث ایجاد ناراحتی نمی‌شود. برخی از افراد ممکن است به دلیل کشیده شدن پوست، ناراحتی جزئی در هنگام برداشتن اسپلینت‌ها تجربه کنند. البته پس از این که آتل برداشته شد از این احساس رهایی پیدا می‌کنند. وجود آتل‌ها ممکن است باعث انسداد و گرفتگی خفیف بینی شود. استفاده از اسپری بینی سالین بلافاصله پس از انجام عمل جراحی برای کاهش پوسته شدن و سوزش در زمانی که اسپلینت‌ (گچ بینی) برداشته می‌شود بسیار مفید و کمک‌کننده است.

 

چرا در روش نوین جراحی از تامپون بینی استفاده نمی شود؟

 

چرا در روش نوین جراحی از تامپون بینی استفاده نمی شود؟

تامپون بینی چیست؟

جراحی زیبایی بینی به‌ منظور بهبود ظاهر بینی صورت می‌پذیرد، به ‌نحوی‌که ظاهر بینی هماهنگی بیشتری با دیگر اجزاء صورت به دست آورد و عملکرد آن نیز حفظ یا بهتر از قبل ‌شود. در گذشته، یکی از جنبه‌های منفی عمل جراحی بینی، روند ناراحت‌کننده بهبودی آن بود.

به‌منظور کنترل عوارض جانبی جراحی، جراح از یک روش شناخته‌شده‌ای تحت عنوان “پانسمان بینی” استفاده می‌نمود. پانسمان بینی هر چند در ظاهر ناخوشایند بود اما پس از جراحی بینی امری متداول تلقی می‌گردید، خواه جراحی به‌ منظور زیبایی انجام شده باشد و خواه به ‌منظور بهبود عملکرد و رفع انسداد بینی.

تامپون بینی جهت پشتیبانی از سپتوم بینی ، کنترل خونریزی و جذب ترشحات بینی بعد از جراحی بینی استفاده می شد و بیمار مجبور بود با پانسمان بینی کنار بیاید تا نتیجه دلخواه به دست آید.

 

تامپون بینی

انواع تامپون بینی

یک نوع آن گاز یا تکه پنبه‌ای استریل است که فشرده شده و داخل حفره بینی قرار داده می‌شود. و یا به‌صورت فوم، گاز و یا پنبه از قبل طراحی‌شده است که پس از خارج کردن از بسته‌بندی مستقیماً وارد بینی می‌شود.

برخی از انواع آن‌ دارای یک زائده و یا نخی است که در بیرون بینی باقی می‌ماند و به کمک آن می‌توان تامپون را تغییر موقعیت داده و یا تعویض نمود. همچنین ممکن است لوله‌ای در وسط خود داشته باشد تا هوا بتواند به‌راحتی از آن عبور کند.

 

آیا در روش ها نوین جراحی از تامپون استفاده می شود؟

در گذشته برای شکل دهی و صاف نگه داشتن تیغه وسط بینی و همچنین جلوگیری از خونریزی بعد از جراحی از تامپون استفاده می شد.

تامپون ها تیغه وسط بینی را فشار می دادند و به این ترتیب تیغه بینی را صاف نگاه داشته می شد و خونریزی نمی کرد. ولی با پیشرفت تکنیک های جراحی زیبایی بینی، امروزه بعد از جراحی نیازی به استفاده از تامپون نداریم. و تیغه وسط بینی به گونه ای صاف می شود  و همچنین دقت در دوختن پوشش های مخاطی تیغه وسط بینی بالاتر رفته و  احتمال خونریزی بسیار کاهش یافته است.

این کار به کمک بخیه‌های ظریف در داخل بینی انجام می‌شود که بدون ایجاد ناراحتی برای بیمار خودبه‌خود جذب می‌شوند. پره‌های بینی نیز با استفاده از رادیوفرکانسی و یا روش‌های کم تهاجمی تحت درمان قرار می‌گیرند، در نتیجه جلوی خون‌ریزی گرفته خواهد شد.

به کمک روش‌های نوین جراحی امروزه در کمتر از 5  درصد موارد جراحی از تامپون استفاده می‌شود. در واقع تنها در مواردی استفاده می‌شود که جراحی بینی شدید یا حجم زیادی از بینی را دربر بگیرد مانند اصلاح انحراف تیغه بینی.

تامپون بینی

آیا تامپون بینی برای بیمار دردناک است؟

پانسمان های حجیم به نام تامپون بینی (فتیله، فیتیله، مش، فیلتر) که در گذشته برای ترمیم برش های داخلی بینی استفاده می شد، تحملش برای بیمار سخت بوده و خارج کردن آن برای بیمار دردناک و ناراحت کننده بود. خوشبختانه با تکنیک های جدید جراحی، نیازی به گذاشتن فتیله نیست.

 

عوارض برداشتن تامپون بینی چیست؟

شایع‌ترین عارضه برداشتن تامپون بینی، کاهش فشار بر روی بافت در حال ترمیم و در نتیجه آغاز خونریزی است. و در کسانی که در تنفس از طریق دهان مشکل دارند (سالمندان)، باعث کمبود اکسیژن‌ رسانی می شود. در برخی موارد احتمال بروز عفونت نیز وجود دارد.

 

سپتوپلاستی چیست؟

آموزش ماساژ بینی بعد از جراحی بینی

هدف از ماساژ بینی بعد از جراحی دو موضوع هست، کاهش ورم بینی و موضوع دیگر این هست که بعد از جراحی بینی استخوان ها تمایل به باز شدن دارند و انجام صحیح ماساژ بینی به حفظ حالت و باریک ماندن استخوان بینی کمک می کند.

 

ماساژ بینی

 

روش صحیح انجام ماساژ بینی چیست؟

برای انجام ماساژ دو انگشت اشاره خود را دوطرف بینی قرار دهید. توجه کنید دو انگشت شما باید کاملا به موازات بینی باشد و نباید روی صورت و یا روی یبنی قرار بگیرد.

سپس با انگشتان خود فشار ملایمی را وارد کنید. توجه کنید هنگامی که فشار را وارد می کنید باید پوست بینی را به سمت صورت بکشید. این فشار به قسمت استخوان بینی وارد می شود و از اعمال فشار زیاد به غضروف و نوک بینی خودداری کنید.

از اعمال فشار زیاد اجتناب کنید. فشار باید ملایم و کاملا متقارن باشد. فشاری که به دو سمت بینی وارد می کنید باید کاملا به یک میزان باشد در غیر این صورت منجر به کج شدن بینی خواهد شد.

بهترین حالت ماساژ بینی این هست که وقتی انگشتان خود را روی بینی قرار دادید در ابتدا پوست را به سمت صورت کشیده و بعد فشار را به سمت داخل وارد کنید. به عبارت دیگر هنگام ماساژ پوست بینی نباید روی بینی جمع شود و باید به سمت صورت کشیده شود.

این کار باید توسط خود بیمار جلوی آینه انجام داده شود. در غیر این صورت حالت قرینه بودن را نمیتواند به درستی انجام دهد.

فشاری که در هنگام ماساژ وارد می کنید باید به حدی باشد که درد شدیدی را در بیمار ایجاد نکند.

این کار 5 تا 6 بار در روز باید انجام داده شود و در هر بار انجام آن تا 90 بشمارید.

 

ماساژ بینی

 

ماساژ بینی

 

 

آموزش چسب زدن بینی