یکی از نگرانی های بیماران بعد از جراحی زیبایی بینی این است که در محل برش های جراحی ، گوشت اضافه یا اصطلاحا کلوئید تشکیل شود. طبیعی است که وجود این گوشت های اضافی ، زیبایی نتیجه بعد از عمل بینی را تحت تاثیر قرار می دهند. اگر می خواهید علت پیدایش کلوئید بعد از جراحی بینی را بدانید و از راه های پیشگیری و درمان گوشت های اضافی اطلاعات کامل داشته باشید ، به ادامه این مطلب توجه کنید.
منظور از کلوئید چیست؟
در بعضی موارد جراحی ، پس از آسیب دیدگی پوست بینی ، فرآیند ترمیم کامل صورت نمی گیرد و میزانی از زخم ایجاد شده به صورت بافت قرمز و سفت به شکل گوشت اضافه که به آن کلوئید گفته می شود در محل باقی می ماند. همانطور که گفتیم اکثر افرادی که جراحی زیبایی بینی انجام می دهند ، بعد از جراحی نگران به وجود آمدن کلوئید در بینی خود هستند. البته بینی تعداد کمی از افراد مستعد بروز گوشت اضافه پس از جراحی می باشد.
در افرادی که بینی آنها پس از جراحی کلوئید تولید می کند ، بهتر است که جراحی آنها به روش بسته انجام شود؛ زیرا در جراحی باز ، شکاف هایی در وسط بینی ، در ناحیه خارجی آن ایجاد می شود و مکانی مناسب برای ایجاد گوشت اضافی فراهم می کند؛ ولی در جراحی بسته ، برش در داخل بینی انجام می شود و احتمال تشکیل کلوئید به حداقل می رسد.
برای مشاوره جراحی بینی و نوبت دهی آنلاین ، فرم زیر را پر کنید ؛ با شما تماس خواهیم گرفت.
علت تشکیل کلوئید یا گوشت اضافه بعد از عمل بینی چیست؟
تشکیل کلوئید یا گوشت اضافه بعد از عمل بینی پدیده ای است که می تواند به دلایل مختلفی رخ دهد. در ادامه به طور کامل به علل این مشکل می پردازیم :
- استعداد ژنتیکی: برخی افراد به طور ژنتیکی مستعد تشکیل کلوئید هستند. این ویژگی در برخی نژادها (مانند آفریقاییها و آسیایی ها) بیشتر دیده میشود.
- واکنش بیش از حد بدن به زخم : گاهی بدن در روند ترمیم زخم ، کلاژن بیش از حد تولید می کند که این امر منجر به تشکیل بافت اسکار برجسته و ضخیم می شود.
- التهاب طولانی مدت: التهاب مزمن در محل جراحی می تواند باعث تحریک تولید بافت اضافه شود.
- عفونت: وجود عفونت در محل جراحی بینی روند بهبودی را مختل کرده و منجر به تشکیل گوشت اضافی شود.
- تکنیک جراحی: برش های نامناسب یا بخیه های بیش از حد محکم می توانند خطر تشکیل کلوئید را افزایش دهند.
- فشار یا کشش بیش از حد: فشار مداوم (مثلاً استفاده زود هنگام از عینک) یا کشش بیش از حد پوست ، امکان دارد ایجاد کلوئید یا گوشت اضافی بعد از عمل را تحریک کند.
- سن عمل بینی : افراد جوان تر معمولاً بیشتر در معرض خطر تشکیل گوشت اضافه هستند.
- عدم رعایت مراقبت های پس از جراحی: عدم پیروی از دستورات پزشک در مورد مراقبت از زخم می تواند ریسک تشکیل کلوئید بعد از عمل بینی را بالا می برد.
- استرس و هورمون ها: استرس و تغییرات هورمونی می توانند بر روند بهبودی تأثیر گذاشته و احتمال ایجاد گوشت های اضافه بعد از جراحی بینی را افزایش می دهد.
- سابقه قبلی کلوئید: افرادی که قبلاً کلوئید داشته اند ، بیشتر در معرض خطر تشکیل مجدد آن هستند.
علائم گوشت اضافه در بینی
گوشت اضافه در بینی ، یا همان بافت اسکار که به صورت غیر طبیعی رشد می کند ، مشکلی است که ممکن است پس از جراحی های بینی بروز پیدا کند. این عارضه می تواند تأثیرات جدی بر نتایج جراحی داشته باشد و در مواردی به تداخل در عملکرد طبیعی بینی منجر شود. شناسایی به موقع علائم گوشت اضافه در بینی بعد از جراحی برای پیشگیری از مشکلات طولانی مدت ، اهمیت فراوانی دارد.
| 1. یکی از شایع ترین علائم ، ایجاد انسداد در مسیر تنفسی است. افراد ممکن است احساس کنند که راه بینی شان بسته شده یا تنفس از طریق بینی دشوارتر شده است. این انسداد گاهی با صدای خس خس یا حتی احساس فشار در داخل بینی همراه می شود. |
| 2. ظاهر خارجی بینی نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. برخی از بیماران از تغییر شکل بینی یا عدم تقارن پس از جراحی شکایت می کنند. این تغییرات می تواند به دلیل تشکیل بافت گوشت اضافه باشد که به صورت توده های غیرطبیعی در داخل یا خارج بینی شکل می گیرد. |
| 3. درد یا حساسیت در ناحیه جراحی شده یکی دیگر از علائم گوشت اضافه در بینی بعد از جراحی است. این حساسیت ممکن است حتی به لمس های خفیف واکنش نشان دهد و در بعضی موارد همراه با التهاب و قرمزی باشد. در موارد پیشرفته تر، ترشحات غیرطبیعی از بینی یا عفونت نیز مشاهده می شود که نیازمند رسیدگی فوری پزشکی است. |
| 4. در برخی افراد، گوشت اضافه می تواند منجر به کاهش حس بویایی شود. این مشکل معمولاً به دلیل انسداد مجاری بویایی یا فشار به عصب های حساس بینی رخ می دهد. علاوه بر این، برخی بیماران از احساس سنگینی در بینی یا صورت خود شکایت دارند. |
جراح چگونه میتواند از بروز گوشت اضافه در بینی پس از جراحی جلوگیری می کند؟
بهترین جراح بینی ، با مهارت در تکنیک های جراحی بینی و دقت و توجه در نوع پوست افراد و مراقبت های بعد از جراحی ، از بروز تشکیل کلوئید پس از عمل رینوپلاستی جلوگیری می کند. جراح باید در هنگام ایجاد برش و بخیه زدن پره های بینی دقت بالایی داشته باشد ؛ زیرا پره های بینی جزو حساس ترین بخش در جراحی بینی محسوب می شوند.
احتمال ایجاد گوشت اضافه در افرادی که بینی های گوشتی دارند بیشتر است ؛ از این رو افرادی که بینی گوشتی دارند باید در انتخاب جراح خود دقت بسیار زیادی داشته باشند. جراح با تجربه و ماهر ، جراحی و بخیه زدن را با مهارت و ظرافت بالایی انجام می دهد تا از ایجاد اسکار و کلوئید پس از جراحی بینی پیشگیری کند.
راه های پیشگیری و درمان کلوئید بینی
کلوئید پس از جراحی بینی به صورت برجستگی در محل برش جراحی به وجود می آید. خوشبختانه برای جلوگیری از تشکیل گوشت های اضافه بعد از جراحی بینی ، راهکارهایی وجود دارد که معمولا توسط پزشک در اختیاز شما قرار میگیرند.
پیشگیری با استفاده از پماد مخصوص :
پزشک به منظور پیشگیری از ایجاد گوشت اضافی بعد از جراحی ، پماد مخصوصی برای بیمار تجویز می نماید که بیمار باید طبق دستور و در زمان مشخص و به روش صحیح پماد را در ناحیه مورد نظر به مدت ۲ الی ۳ دقیقه مالیده و ماساژ دهد. در صورت عدم ماساژ ممکن است پماد اثری نداشته باشد.
درمان گوشت بینی بعد از عمل
روش های متعدد و مؤثری برای درمان گوشت اضافه بینی بعد از جراحی وجود دارد که انتخاب مناسب ترین روش به شرایط بیمار و شدت کلوئید بستگی دارد.
استفاده از داروهای موضعی و تزریقی
یکی از روش های مؤثر برای کاهش بافت اضافه ، استفاده از داروهای موضعی مانند کرم های سیلیکونی یا استروئیدی است. این محصولات به کاهش التهاب و کنترل رشد بافت کمک می کنند. همچنین تزریق کورتیکواستروئیدها مستقیماً در ناحیه کلوئید ، یکی از روش های پیشرفته برای درمان کلوئید بعد از جراحی بینی محسوب می شود. این تزریقات نه تنها التهاب را کاهش می دهد بلکه به مرور زمان اندازه گوشت اضافه را نیز کم می کند.
درمان های لیزری
لیزر یکی از فناوری های نوین در عرصه پزشکی است که در از بین بردن گوشت اضافی بعد از عمل بینی نقش بسزایی دارد. لیزر می تواند بافتهای اضافی را به طور دقیق مورد هدف قرار داده و ظاهر پوست را بهبود بخشد. این روش علاوه بر دقت بالا ، زمان بهبودی کوتاه تری نیز دارد و نسبت به سایر روش ها کم تهاجم تر است.
روش های جراحی
در موارد شدیدتر که گوشت اضافه با درمان های غیرتهاجمی از بین نرفته باشد ، انجام جراحی مجدد برای برداشت کلوئید ضروری می شود. این نوع جراحی معمولاً با دقت بالا انجام می پذیرد تا از بازگشت دوباره کلوئید جلوگیری شود. در کنار جراحی ، پزشکان ممکن است از روش های تکمیلی مانند استفاده از داروها به صورتی موضعی ، خوراکی یا تزریقی بهره ببرند.
درمان های مکمل
در کنار روش های اصلی، برخی درمان های مکمل می توانند روند بهبود را سریع تر کند. ماساژ ملایم بینی با روغن های مخصوص، مصرف مکمل های ویتامینی و مواد معدنی مانند ویتامین E و روی و رعایت رژیم غذایی سالم می توانند به کاهش التهاب و بهبود بافت های آسیبدیده کمک کنند.
احتمال تشکیل گوشت اضافه بعد از عمل بینی برای چه کسانی بیشتر است؟
گوشت اضافه بعد از عمل بینی برخلاف باور رایج ، صرفا به خود عمل بینی محدود نمی شود و بیشتر به واکنش بدن فرد در روند ترمیم زخم وابسته است. به همین دلیل ، همه بیماران به یک اندازه در معرض این مشکل نیستند و برخی افراد به صورت ذاتی ریسک بالاتری دارند.
شناخت این گروه ها به بیمار و پزشک کمک می کند تا با نگاه واقع بینانه ، اقدامات پیشگیرانه موثرتری در نظر گرفته شود و احتمال بروز گوشت اضافه بعد از عمل بینی به حداقل برسد.
سابقه ژنتیکی و خانوادگی کلوئید
مهم ترین عامل خطر در ایجاد کلوئید بعد از عمل بینی ، زمینه ژنتیکی است. افرادی که خودشان یا اعضای خانواده شان سابقه اسکارهای برجسته و غیرطبیعی دارند ، معمولا واکنش ترمیمی فعال تری نشان می دهند. بدن این افراد تمایل دارد زخم را با تولید بیش از حد بافت ترمیم کند. در چنین شرایطی ، حتی برش های کوچک جراحی نیز می توانند به اسکارهای برجسته منجر شوند. این ویژگی ارثی است و با مهارت جراح به طور کامل حذف نمی شود ، اما می توان آن را مدیریت کرد.
نوع پوست و ویژگی های بافتی
نوع پوست نقش مهمی در احتمال تشکیل گوشت اضافه بعد از عمل بینی دارد. پوست های ضخیم ، چرب و تیره معمولا التهاب بیشتری را تجربه می کنند و روند ترمیم در آنها شدیدتر است. این وضعیت باعث می شود احتمال تجمع بافت اضافی در محل برش یا بخیه افزایش یابد. در مقابل ، افرادی با پوست نازک و روشن اغلب اسکارهای ظریف تر و قابل کنترل تری دارند. بنابراین ، ساختار پوست یکی از شاخص های مهم در ارزیابی ریسک کلوئید محسوب می شود.
بیماری های زمینه ای و اختلال در ترمیم زخم
برخی بیماری ها روند طبیعی ترمیم را مختل می کنند. دیابت کنترل نشده، مشکلات عروقی و ضعف سیستم ایمنی می توانند باعث التهاب طولانی مدت شوند. این التهاب مزمن ، محیط مناسبی برای شکل گیری کلوئید بعد از عمل بینی فراهم می کند. در این افراد ، زخم دیرتر به تعادل می رسد و بدن برای جبران ، تولید بافت را بیش از حد ادامه می دهد.
عدم رعایت مراقبت های پس از عمل
حتی در افراد بدون زمینه ژنتیکی ، بی توجهی به توصیه های پزشک می تواند احتمال گوشت اضافه بعد از عمل بینی را افزایش دهد. فشار مداوم روی محل بخیه های عمل بینی ، دستکاری زخم ، قرار گرفتن در معرض آلودگی یا بروز عفونت ، همگی روند ترمیم را از مسیر طبیعی خارج می کنند و خطر اسکار برجسته را بالا می برند.
سبک زندگی ناسالم
سیگار کشیدن یکی از عوامل پنهان اما تاثیرگذار است. نیکوتین اکسیژن رسانی به بافت را کاهش می دهد و ترمیم زخم را مختل می کند. در نتیجه ، بدن برای جبران این ضعف ، واکنش افراطی نشان می دهد که می تواند به کلوئید بعد از عمل بینی منجر شود.
پماد برای گوشت اضافه داخل بینی بعد از عمل
پمادهایی که برای درمان گوشت اضافه داخل بینی بعد از عمل تجویز می شوند ، معمولا دارای ترکیبات ضد التهاب ، ترمیم کننده پوست و در برخی موارد کورتون هستند. این پمادها با کاهش التهاب و جلوگیری از رشد غیر طبیعی بافت اسکار ، روند بهبودی را تسریع می کنند. مهم ترین نکته در استفاده از این نوع پمادها برای گوشت اضافه داخل بینی بعد از عمل ، مصرف دقیق و منظم طبق تجویز پزشک است؛ زیرا مصرف خودسرانه یا بیش از حد این محصولات می تواند عوارضی مثل نازک شدن مخاط یا ایجاد حساسیت را به همراه داشته باشد.
از جمله پمادهای پرکاربرد برای درمان گوشت اضافه بعد از عمل بینی می توان به پمادهای حاوی تریامسینولون ، بتامتازون یا آنتی بیوتیک های موضعی اشاره کرد. البته نوع پماد بسته به شرایط فرد ، میزان گوشت اضافه و نظر پزشک معالج تعیین می شود.
نحوه استفاده از پماد برای درمان گوشت اضافه بینی بعد از عمل
برای آنکه پماد تجویز شده بیشترین اثربخشی را در کاهش گوشت اضافه داخل بینی داشته باشد ، رعایت روش صحیح مصرف آن ، اهمیت بالایی دارد. استفاده نادرست از پماد میتواند روند بهبود را کند کرده یا حتی باعث تحریک بیشتر بافت مخاطی شود. در ادامه مراحل کلی استفاده از پماد برای این منظور توضیح داده شده است:
- شست و شوی بینی قبل از مصرف پماد : پیش از استفاده از پماد ، باید داخل بینی با محلول نمکی یا سرم شست و شوی بینی (نرمال سالین) به آرامی تمیز شود. این کار به پاک سازی ترشحات ، کاهش التهاب و آماده سازی مخاط برای جذب بهتر پماد کمک می کند.
- خشک کردن ملایم داخل بینی : پس از شست و شو ، اجازه دهید بینی کمی خشک شود یا با دستمال نرم ، بدون ایجاد فشار، داخل سوراخ بینی را خشک کنید. توجه داشته باشید که نباید هیچ گونه فشاری به بافت جراحی شده وارد شود.
- استفاده از گوش پاک کن یا اپلیکاتور مخصوص : مقدار کمی از پماد (به اندازه نوک گوش پاک کن) بردارید و به آرامی به ناحیه گوشت اضافه داخل بینی بمالید. این کار باید با دقت و ملایمت انجام شود تا به بخیه ها یا بافت حساس آسیبی وارد نشود. در صورت تجویز پزشک ، ممکن است نیاز باشد این کار را دو تا سه بار در روز تکرار کنید.
- پرهیز از دستکاری یا فین کردن شدید : بعد از مصرف پماد ، از فین کردن شدید یا دستکاری داخل بینی خودداری کنید تا پماد روی محل مورد نظر باقی بماند و فرصت جذب داشته باشد.
